Elifa Radyo’ya hoşgeldiniz! Bu yayında geçtiğimiz son dört haftanın zihnimde bıraktığı izleri, insanlık hâllerine karışmış küçük iç dökümlerimi, dünyadan ve gündelik hayattan süzülen bir takım öne çıkan notları bulacaksınız.

Şimdi hazırsanız hava durumuyla başlayalım...

☀️ Hava Durumu

• Ankara’da havalar çok şükür sonunda düzelmeye yüz tuttu. Kırkikindiler hala ara ara sürse de hava sıcaklarının artmış olması yüreklere bir miktar su serpiyor. Hoş yazın beklenen Süper El Nino sıcakları da bu zamanları aratacak gibi ama neyse şimdi geleceği düşünüp şu anı mahvetmeyelim.

• Sıkıntı menstürasyon değilmiş, pre-menstrürasyonmuş! Geçen haftalarda tavsiyeler üzerine aktardan temin edilen civanpeçemi bir nebzede olsa acılarımı dindirdi. Belki psikolojiktir de bilemiyorum ama rengi, kokusu, aroması muhteşem. Papatyagillerden oldukça tatlış bir bitki ve bilmediğim pek çok faydası da varmış. Civanperçemine bu zamana dek hiç bir şarkı yapılmamış olmasına her ne kadar biraz içerlesem de bunun seninle bir alakası yok Doğa Anam. Çok teşekkürler!

• Daniel, yurtdışından gelen yakın arkadaşlar ve akrabalarla geçirilen yoğun, koşturmalı bir haftanın, aşılan 1000 küsür kilometrenin ve onun öncesindeki temizlik ve hazırlıklarla geçen yorucu maratonun ardından nikah için resmi başvurumuzu tamamlamış olmamızın ve nihayet tüm evrak kürek işlerinin sorunsuz şekilde hallolmasının verdiği huzur pahabiçilemez. Her ne kadar motor arazısı nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğü aracının eskortluğundan nasiplenmek zorunda kaldıysak, acaba emniyet şeridi ihlalinden ceza yer miyiz sorularıyla gerildiysek ve havaalanı yer hizmetleri aracının Daniel’in uçağının kanadına çarpmasıyla 24 saat ertelenen uçuşu beklemek zorunda kaldıysak da… Mutluyum merkez!

📺 Haberler

• Çin–ABD ekonomik rekabeti ve AI savaşları teknoloji piyasalarında baskı yaratmaya devam ediyor. Son haftalarda ABD, Çinli şirketlerin üçüncü ülkelerdeki iştirakleri (Singapur, Malezya) üzerinden gelişmiş yapay zekâ çiplerine erişmesini zorlaştıran yeni düzenlemeler açıkladı. Her ne kadar Silikon Vadisi tarafı bu tarz aşırı sert ihracat yasaklarının ters tepebileceğini savunsa da, kısıtlamaların ABD'nin liderliğini koruması açısından etkili ve avantajlı olabileceğini söyleyenler de var. Şüphesiz bu tarz yaptırımlar Çin için maliyetleri yükseltecektir ancak ABD’li teknoloji şirketlerinin gelirlerinin de düşme riski olduğu tartışılmaz bir gerçek. Bu kadar interdependent olduğumuz bir çağda alınan bu tarz aksiyonlar çok da mantıklı olmayabilir. Çin babamın tabiriyle büyük bir ihtimalle içinden şöyle diyordur: Andır maykıl cordın novembır…

• ABD ile İran arasındaki müzakereler yeniden askıya alındı. Çünkü tıpkı Türkiye’deki her on çiftten dokuzunun yaptığı gibi iki taraf da karşı tarafın taviz vermesi gerektiğini düşünüyor. Bu süreç şimdilik bir süre daha uzayacak gibi, keza tarafların çıkar ve öncelikleri neredeyse taban tabana zıt ve farklı taleplerle de ikame edilebilir değil. Şimdiden tüm dünyaya sabır ve sukünet diliyorum. Hoş, uluslararası kredi derecelendirme kuruluşları da bu vesileyle küresel büyüme beklentilerini halihazırda aşağıya çektiler bile. Ama güzelim Türkiye’miz de ilk çeyrekte 2,5 büyümüş. Bence ülkecek bir kutlama yemeğine çıktık…

• Özellikle Avrupa’da kaydedilen son 1000 yılın en aşırı sıcakları ve yer yer başka bölgelerde sele yol açan ani ve şiddetli yağışlar iklim krizine ilişkin yeni uyarıları da beraberinde getirdi. Uzmanlar özellikle temel gıda ürünlerinde verim kaybı riskinin giderek büyüdüğüne dikkat çekerek, orman yangınlarını da mevsimsel riskten, yıllık sürekli risk seviyesine çıkardı. Felaket senaryolarını şimdiden okuyarak, adaptasyonlarını güçlendirmeye çalışan, eylem planları hazırlayan ülkelere kolaylıklar diliyorum. Çünkü bizim böyle şeylere ihtiyacımız yok. Çok şükür Allahımız ve liderimiz bize yeter!

• CHP’li belediyelere ilişkin davalar ve özellikle Ekrem İmamoğlu etrafındaki yargı süreçleri siyasi baskı aracı olarak kullanılmaya devam ederken, parti değiştiren omurgasız siyasetçiler mi ararsın, mahkemece alınan mutlak butlan kararıyla, kurultayını iptal ettiren koltuk sevdalısı parti yöneticileri mi, hepsi siyaset sahnemizde bir bir belirerek, bayram öncesi gündemimize biraz hareket kattılar ve akrabalarla yapılacak bayram sempozyumlarına nadide bir tartışma konusu bıraktılar. Sağolsunlar. Var olmasınlar!

✍🏻 Notlar

• Geçen hafta hayatımda ilk kez hindi yumurtası yedim. Koccaman bir sarısı var ama tadı tavuk yumurtasıyla neredeyse birebir aynı, damak lezzeti açısından pek bir espirisi yok yani. Yine de dışının benekli oluşu ilginç. Öte yandan —kim özgür iradesiyle gidip hindi yumurtası alır ki, neden yani diye sorabilirsiniz. Ben de aynı soruyu sordum ama hindi yumurtasını da zaten komşumuz Bayram Abi getirmişti. Ona da ablası getirmiş. O nedenle hikaye Bayram Abi’nin ablasının özgür iradesinde tıkanıyor ne yazık ki. Bu soru için henüz bir yanıtımız yok!

• Haftasonu kahvaltıda uzun bir aradan sonra tahin-pekmez kardık. Susam — ki biz Mersin’de küncü deriz ve kimyon benim kırmızı çizgim. Ben bir baharat olsam kesin kimyon olurdum. Susamın hangi familyaya ait olduğundan ve nasıl tanımlandığından pek emin değilim ama doğası gereği gluten proteini barındırmadığından, çölyak hastaları ve glütensiz beslenen kişiler tarafından güvenle tüketilebiliyormuş! Aklınızda bulunsun…

• Ağustos böceğine de saygım sonsuz tabii ama karınca olmanın da ekmeğini yiyoruz. Akşam yemeği menüsünde ne zaman sıkıntıya düşsek kışlık hazırlıklar yardıma koşuyor resmen. Geçen yazdan buzluğa attığımız bamyaları pişirip yedik geçen gün. Özlemişiz valla…

• Bahsettiğim büyük temizliğe ne yazık ki henüz girişemedim. Hem yağmurların devam ediyor oluşu hem de işlerin yoğunluğu birleşince ne motivasyon ne de yaratacak zaman kaldı. Küçük çaplı, genel bir dip bucak bir temizlik yapıldı tabii ama öyle perde yıkama, cam silme falan hak getire. Aaa ama durun! Temizlik yaparken Spotify’ın karışık çal listesinden çıka gelen ilginç bir karşılaşma yaşadım. Daha çok 2000’ler aşığı biri olarak, çok uzun zamandır hiçbir yerde denk gelmediğim ama dinleyince —yaaaa, evet böyle bir şarkı vardı dediğim oldukça nostaljik bir an yaşandı. Hangi şarkı olduğunu sorarsanız da, buyurunuz efenim… Bu!

• Annemle oturup Tito ve Betty’ye nikah için tütü diktik ve ben memleketim Çukurova’dan ilhamla pamuk çiçeklerinden olmasını istediğim gelin buketimi el yordamıyla hazırlayıp, süsledim. Gelin çiçeğiyle ilgili spoiler vermicem ama bu kadar spoilerdan bir şey olmaz bence. :))

• Yükselen başak olmak zor. Bir yere giderken en optimal outfit kombinasyonlarını en az eşyayla yapma challangeini bir türlü aşamıyorum.

• Geleneksel UNO sezonumuz açıldı. Akşamları rast makamından çeşitli Türk Sanat Müzikleri eşliğinde çayın yanına atıştırmalık UNO oynuyoruz. Kazanmak da kaybetmek de sevdaya dahil bence, hırslı bir oyuncu değilim pek.

• 14 Mayıs annemin doğum günüydü. Çocukluğundan hiçbir videosu olmadığı için dert yanıp duran bana annemin çocukluğundan yalnızca iki fotoğrafı olması şoku!

• Uzun zamandır gitmek istediğim Kalben konserine sonunda Daniel’le gimek nasip oldu. Kendimle ilgili fark ettiğim şeylerden biriyse şarkı sözlerine eşlik edemediğim konserlerde çok da eğlenemediğim, Yaşar’ın sahnesinin daha güzel olduğunu söylemem de bu sebeple muhtemelen. Ama yinede Kalben’in bilmediğim, yeni keşfettiğim ve konserden beride tekrar tekrar açıp dinlediğim inanılmaz şarkıları var. Bkz: Bunları seveceğinizi düşünüyoruz:

  • O Ben Olurum

  • Çek

  • Düşünürüm

  • Yalakanım Bebeğim

  • Fırtınalar

  • Al Beni

• 4. Ankara Substack buluşması yine deneyimin kendisinden öte, açılan alanın nadirliğiyle dikkatleri üzerine çeken bir buluşma oldu. Birbirimizi daha yakından tanımaya, egolarımızı dışarıda bırakıp kendimizi daha iyi ifade etmeye, açılmaya, anlatmaya çalıştık. Evet belki bayram belki çeşitli denk gelemeyişler sebebiyle katılımcısı azdı ama sohbet ikinci oturumu yapamayacak kadar soluksuz ve derin aktı. Zaman ayırıp katılan herkese; Barış Ünver’e Marziye Temel’e, HARUN KABAN’a, Bengisu Kurudere’ye ve Melih’e tekrar kucak dolusu sevgi ve teşekkürler. ❤️

  

• Dün de böyle bir şey yaşandı. ile birlikte Tunalı’daki Padam Cafe’de buluşup marka-inşası üzerine uzun uzun sohbetler edip biraz kaynattık. Burcu oldukça dolu, oldukça profesyonel bir eski gazeteci ve kafasında da bir yığın birbirinden güzel, yaratıcı projeler var. Duyulmasını istediğiniz hikayeleriniz varsa onunla işbirliği yapmaktan, ona ulaşmaktan, iletişimde kalmaktan çekinmemenizi öneririm. Zaten onun cıvıl cıvıl, kucaklayıcı aurasının etkisine bir girince çıkmak da istemiyorsunuz. İnsanın insana dokunması, ilham alması, ilham vermesi, desteklemesi, desteklenmesi… Ne mutlu! En sevdiğim…🥰

🎵 Müzik Arası

Takım tutmayan, futbolu takip etmeyiyse ta Hagi’de bırakmış ama birisi sorduğunda yinede babasından sebeple Galatasaraylıyım deyip geçen biri olarak Galatasaray’ın şampiyonluğunu es geçmeyeyim. Tebrikler efenim!

Bu vesileyle ilk müzik aramız da benim YouTube’daki ilk beğendiğim video olan piyanoda Marco Benevento, bateride Andrew Barr, bass gitarda Dave Dreiwitz ve elektro gitarda Sam Cohen’in yer aldığı, Mashed #5 ve Galt MacDermot’un muazzam güzellikteki eseri Coffe Cold şarkılarının kulaklarınızın pasını silecek performanslarından gelsin. Marco’nun modifiye edilmiş, sıradışı piyanosunun üzerine asılmış aslan başı burada verilmek istenen mesajı yerine teslim edecektir diye düşünüyorum. Keyifli dinlemeler.

İkinci müzik aramızda da bu otantik esintili ama aynı zamanda da jazzvari, flüdün ve udun tınılarının ruhunuza nazikçe dokunduğu, çalışırken arkada çalsın diyebileceğiniz enstrümantal ve eklektik eser var. Şifa olsun!

🎬 Dizi Arası

Kimler Geldi Kimler Geçti’nin 3. sezonu Netflix’te yayında. Regl dönemime denk gelen mükemmel bir eşzamanlılıkla ben, civanperçemim ve sıcak su torbam bir oturuşta izledik tüm bölümleri.

Çekimlerinin Buddy’nin gözünden yapıldığı —yanlış hatırlamıyorsam 3. bölüm olması lazım — bölüm hayvan katliamına ilişkin toplumsal yaramıza parmak basması, kamuya ve otoritelere inceden bir gönderme yapması açısından oldukça iyi düşünülmüştü.

Öte yandan Netflix’in eşcinsel ilişkilerle kafayı kırmış olduğuna bir kez daha ikna oldum. Çoğunlukla belgesel izlediğim için çok farketmiyorum ama kurgu yapımlarında bu durum kesinkes belli ediyor kendini. İlk bomba Stranger Things’te Will’in durup durup son dakika —ama ben eşcinselim demesindeki absürtlükle patlak vermişti bu da bir ikincisi oldu.

Yanlış anlaşılmasın! Homoseksüeller vardır! Homoseksüellik normaldir! İnsanların yaşayacak bir hayatı vardır! Nasıl istiyorlar, nasıl tercih ediyorlarsa öyle yaşamalıdırlar! Ama Netfilix’in bunu biraz göze çomak sokar gibi doğal olmayan bir yolla yapması biraz iğreti duruyor ne yazık ki. Keza dizideki insan ilişkileri de olağan hayatın epey dışında seyrediyor. Diyebilirsiniz ki e zaten kurgunun amacı da o ya. Haklı olabilirsiniz!

Bu arada üzgünüm ama Serenay’ın güzelliği ve oyunculuğu tartışmaya açık değil bence.

4. sezon kesin gelir.

🔎 Keşif Arası

Ünlü İngiliz doğa tarihçisi ve sunucusu David Attenborough’un, 100. yaşına girdiği 8 Mayıs’taki doğum gününden feyz alarak o hafta Daniel’le onun Gezegenimizden Bir Yaşam belgeselini izledik.

Klasik bir doğa belgeselinden farklı olarak Attenborough kendi yaşam süresini, deneyimleri ve tanıklıklarıyla birlikte sunarak insanlığın medeniyetle birlikte gezegen üzerindeki etkisinin bir kronolojisini çıkarıyor belgeselde. Bir insanın kendi ömrünü “gezegenin kaybına tanıklık” olarak anlatması da oldukça güçlü bir dramatik yapı kuruyor şüphesiz.

Bir insan ömrü içerisinde dünyanın bu denli değişmiş olması fikriyse fazlasıyla çarpıyor insanı. Vahşi yaşamın azalması, ormansızlaşma, okyanusların tahribatı ve endüstriyel büyümenin doğayla kurduğumuz ilişkiyi nasıl dönüştürdüğüne değin pek çok farklı konu işleniyor belgeselde. Ve film boyunca anlıyoruz ki ekonomik sistemler, göçler, savaşlar, gıda krizleri hatta psikolojimiz bile ekolojik dengeyle doğrudan bağlantılı. Çekimler muazzam güzellikte, Attenborough’un sesi ve anlatım biçimiyse her zaman ki gibi çok etkileyici. Yine yenilenebilir enerji, yeniden vahşileştirme (rewilding), sürdürülebilir tarım ve ekosistem restorasyonu gibi konulara değinilmesi de güzel olmuş, en azından küçük de olsa bir umut ışığı yakıyor insanın içinde.

💭 Düşünme Arası

Bu ay Daniel ile üzerine tartıştığımız, birlikte beyin fırtınası yaptığımız konulardan biri öncelikle “Milli piyanyodan kazandığımız 11 milyon euromuz olsa ne yapardık?”, sonraysa “Ne yapmalıyız?” soruları üzerinden şekillendi.

Tabii önce tüm heves ve istekler büyük bir açgözlülükle serildi ortaya, sonra güvenlik ve sınırlı kaynak meseleleri işin içine girince ayaklarımız yavaştan bir yere basmaya başladı. Şimdi biraz öğrendiğimiz şeylerden bahsetmeye çalışıcam.

Öncelikle yapmamız gereken ilk şey karar alma hızımızı yavaşlatmak. Çünkü şüphesiz 11 milyon euro, hayatımızı kökten değiştirecek bir özgürlük sağlayacak ama aynı zamanda da sonsuz gibi davranıldığında şaşırtıcı derecede hızlı tükenebilecek bir para. O nedenle yapılması gereken önce parayı korumak, sonra ömür boyu gelir yaratmak, ardından yaşam standardımızı yükseltmek ve en son daha büyük risklere girişmekmiş.

Ne yazık ki para, sosyal ilişkilerin dinamiğini çok hızlı değiştirebildiği için ilk 3-6 ay bunu herkesten gizli tutmak çok önemli. Parayı büyük ve güvenilir bir kaç bankaya dağıtmak, devlet tahvilleri veya düşük riskli para piyasası araçları kullanaraksa değerini korumak amaçlanmalıymış. E tabii bir de güvenilir bir avukata ve muhasebeciye ihtiyaç var.

Bu sürecin ardındansa uzun vadeli servetin ana motoru genellikle küresel endeks yatırımları, yine devlet tahvilleri gibi düşük riskli sabit getirili araçlar, nakit rezervleri ve sırf paramız var diye kendinizi 15 daire yöneten istemsiz bir emlak patronuna çevirmeyecek bir kaç gayrimenkul.

Yine işin psikolojik tarafında da tatmin duymak istersek %15’luk bir kısmı hem ilgi alanlarınıza yönelik girişimcilik faaliyetlerimizde hem de kaybetmeye psikolojik olarak hazır olduğumuz yüksek riskli/ spekülatif kripto ve deneysel yatırım alanlarında kullanabilirmişiz.

Paranın %5’lik bir kısmını ise bilinçli şekilde seyahat, sağlık, eğitim, dinlenme, kaliteli deneyimler, birlikte geçirilen zaman, ev tasarımı, kaliteli yemek, terapi/koçluk, ve hobilere ayırmak makul görünüyor. Aynı miktarda parayı yine vakıf çalışmaları, aileye destek, öğrencilere burs sağlama gibi alanlarda harcayarak sosyal katkı sağlamak da önemli.

Yatırım tavsiyesi değildir! Zaten büyük bir ihtimalle aramızda 11 milyon eurosu olan da yok. Ama mesela kişisel ilgi alanlarınıza yönelik neler yapmak, neler almak isterdiniz merak ediyorum, bana yazın! :)

✨ Arşiv Odası

Gelelim bu haftaki Substack keşiflerimden bi kaç değerli içerik ve öneri bırakmaya:

• : her telden isimli Substack bülteninde kitaplar, filmler ve özellikle benim kendisine olan ilgimi daha da artıran eleştirel teori üzerine yazdığı yazılarla güzel bir alan açıyor ve yorumlamaları da bana kalırsa oldukça çizginin dışında ve özgün. Şu yazısının derinliğine kesinlikle bir göz atın derim: Mümkün dünyaların en iyisi kaderciliği veya iyimserlik görevi

• : paylaşımlarını yeni yeni içselleştirip, okuyabiliyorum ama Feminist Bir Kadının Evliliği Üzerine yazısı kalemine, anlatım tarzına ve bakış açısına şapka çıkarttıracak türden, oldukça samimi ve doğal.

• : yine benim yeni keşfettiğim, ilham verici profillerden biri. İnsanın dokunduğu ya da insana dokunan küçük ve biricik anlardan, karelerden ne denli estetik içerikler çıkabileceğinin, gündelik hayatımızın yazmaya ve kayıt tutmaya ne denli elverişli ve değer olduğunu gösteren tatlış bir deneyim alanı sunuyor. Misal: yalnız geziyorum III

• : Betül’ün yine beni benden alan, sonra beni yine bana getiren, tekrar pişirip, büyüten yazılarından biri. pek de kurumsal olmayan kurumsal: 45 günde öğrendiğim 6 değerli şey Üzücü, yıpratıcı ve kalp kırıcı olunca benzer deneyimlerden geçmek istenen, arzulanan bir şey olmuyor pek. Yinede bu hemhallik garip bir duygudaşlığa, bağ kurmaya da yarıyor. Kurumsal hayatta farkında dahi olmadan maruz kalabileceğiniz psikolojik manipülasyonlar konusunda biraz daha gözünüzün açılması için bu makaleye bir göz atın kesin!

• : Ankara buluşmalarımızın okuyucu kontenjanından henüz yazar kontenjanına adım atmış, taze mi taze, naif mi naif bir yazar. Yazma becerikliliğini mükemmel bir iç döküm yazısıyla ortaya koyan harika bir başlangıç yaptı bu hafta. Yorumlarınızı dikkate alacak kadar öğrenmeye açık ve desteğinizden mahkum kalmayı hak etmeyecek kadar da özenli bence. Burada olmayı sonuna kadar hak ediyor: Zor işmiş bölüm seçmek

• : “Her Şey Seninle İlgili” - değil isimli makalesiyle kişisel gelişim ve spiritüalizm alanlarının politik bilinçten ve sosyo-kültürel okumalardan uzak oluşunu kadının toplumsal temsili üzerinden örnekleyen deneyimsel bir yazıyla ortaya koyuyor. İlginizi çekebilir.

Kayıt No: 23 burada sona erdi.

Yeniden görüşmek ümidiyle…

Sevgiler, ❤️

Elif

Subscribe now

Leave a comment

Instagram Profiline Git

Elifa Radyo’nun ilk yayın kaydına hoşgeldiniz! Bu yayında geçtiğimiz son bir haftanın zihnimde bıraktığı izleri, insanlık hâllerine karışmış küçük iç dökümlerimi, dünyadan ve gündelik hayattan süzülen bir takım öne çıkan notları bulacaksınız.

Şimdi hazırsanız hava durumuyla başlayalım...

☀️ Hava Durumu

• Mayıs ayına girmemize rağmen Ankara’ da hava hala tam olarak düzelmedi. Sırbistan’da geçirdiğim, sıcaklığın 22 dereceleri bulduğu, güneşli haftasonunun ardından Pazartesi’ye gözümü, penceremin kişisel sınırlarına girmeye cürret etmiş sis ve sağanak yağmurla açmak günümü kabusa çevirmiş olabilir. Sıcaklığın geceleri 5 dereceye kadar düştüğü oldu. Kombiyi hala çalıştırmak zorunda olmak da cabası. Düşen cemrelerin bu durumla ilgili bir açıklamaları olduğunu umuyorum!

• İç dünyam da oldukça parçalı bulutluydu bu hafta. Belki pre-menstrüasyonla bağlantılı olabilir diye düşündüm çünkü tatlı ihtiyacım da oldukça had safhada. Çarşamba gecesi çeyrek kilo ekleri tek oturuşta yemişimdir. Sefam olsun!

• Yoğun programlı seyahatler sonrası valizleri yerleştirip, çamaşırları yıkayıp, ardından tazeleyici, uzun bir duşla kendime gelene kadar genellikle 2 gün geçmesi gerekiyor. Bu seferde öyle oldu. Pek bir şey üretmeye mecalim olmadığını anlayınca da Substack’de kaçırdığım, okuyamadığım yazılara vurdum kendimi. Hoş, iyi de geldi!

• Bir süredir menstrüasyon öncesi ağrılar enerjimi çok düşürüyor, her ne kadar döngüye dayalı yaşam pratiklerini uygulamaya çalışsam, beslenmeme dikkat etsem de etkili ve doğal bir baş etme yöntemi bilen varsa ve yorumlarda paylaşırsa mükemmel olur.

📺 Haberler

• Türkiye ile Suudi Arabistan arasında karşılıklı vizesiz seyahat anlaşması gündemde. (yalnızca yeşil pasaport sahipleri için) Suudi Arabistan için vize gerekliliğimiz olduğunu öğrenmeniz anlık bir şok yaşatmış olabilir ama evet, Suudi Arabistan bile bizi vizesiz almıyor. Vizesiz olsa gider miydim? —gitmezdim muhtemelen. İlgimi çeken pek bir şey yok orada. Düşününce aklıma yine kıble yönüyle eş koordinatlı ve Kabe’yi gölgede bırakacak irilikteki Zemzem Tower kütlesi ve altında konumlanan Starbucks şubesi geldi anlamsız. Ama niyet önemli tabii!

• Pasifik’teki güç dengeleri yeniden tartışma konusu. Çin, Japonya’nın bölgesel askeri faaliyetlerini bir süredir eleştiriyordu ancak Japonya’nın ABD ve Filipinler ile birlikte düzenlediği “Balikatan” tatbikatlarına katılması ve orta menzilli füze denemeleri olaya biraz mum dikti. Japonya’nın son 10 yıldır pasif savunma çizgisinden yavaş yavaş çıkması, adalarla yaptığı güvenlik anlaşmaları ve ABD ile yakın askeri işbirlikleri, jeopolitik öneme sahip Tayvan meselesiyle de birleşerek bölgede Soğuk Savaş benzeri bir bloklaşma yaratıyor. Hayırlısı diyelim…

• Artık nur topu gibi bir Hantavirüs salgınımız daha var! Dünya Sağlık Örgütü’nün açıklamalarına göre Covid kadar kapsamlı önlemlerin alınmasını gerektirecek ciddi bir durum yok şimdilik. Nasıl yani ölen insanların ölmüş olması ciddi değil mi diyenler olabilir. Hayır değil! Sağlık Bakanı’nın Covid’ten ölen ilk kişiyi televizyondan ağlayarak bildirdiği gün duyduğumuz üzüntüyü, endişeyi hatırlayın. Hatırladıysanız şimdi ardından bir de ekranlarımızın alt sekmesinde binleri, hatta onbinleri para sayar gibi saydığımız sonraki günleri hatırlayın! Gördünüz mü? Endişelenecek bir şey yok! Ki astrologlar söylemişti bir de bunu amaaa. Yapmayın…

• Enerji piyasaları açısından kritik olan Hürmüz Boğazı’nda kargo geçişlerinin dramatik biçimde düşmesinin petrol ve küresel ticaret piyasalarında endişe yarattığı bildirilmiş. Ama ne dedim enerji piyasaları açısından kritik, bizimle bir alakası yok yani!

• Atatürk’ün demokratik değerlerinin halkımızda bu kadar içselleştirilmesi ve sarsılmaz bir yer etmesi muazzam! Ekonomik kriz, yargı bağımsızlığının ortadan kaldırılması, yolsuzluk, suç oranlarının artması gibi sorunların çözümü için hepimiz oturduk barışçıl bir eylem planıyla gelecek seçimleri bekliyoruz. Ölmez de sağ kalırsak ne ala! —Ha bi de adayımız hala içerde ama olsun! Demokrasi!

✍🏻 Notlar

• Kurumsal hayattaki etik değerlerin ters yüz oluşu çok ilginç bir vaka. Almanya’nın Göteborg Göttingen (bu ikisini hep karıştırıyorum) şehrinde yaşayan bir arkadaşım iş görüşmesi için kalkıp taaa Hamburg’a gidiyor. Kendini tanıtma, kod yazma ve vaka çalışmasından oluşan üç oturumu var mülakatın. Oldukça iyi de geçiyor. 1,5 haftanın ardından yapılan geri dönüşteyse arkadaşım mükemmel çözümleme sunduğu için değerleme yapamadıklarını ve bu nedenle red yediğini söylüyorlar. Hikaye biraz KPSS’den 100 puan alıp mülakatta elenen güzide gençlerimizi hatırlatmış olabilir. Bunun özel sektörde daha farklı işlediğini de düşünüyor olabilirsiniz. Ama cık! Öyle değil. Bana kalırsa mesele tam olarak, işverenlerin ve insan kaynakları “profesyonellerinin” rekabetçi ama görece eksik olan veya eksik hissettirebilecekleri, pozisyon atlamaya çok da müktedir olmayan, böylece maaş zammı da talep edemeyecek, üstüne üstlük yönlendirilmeye daha açık ve kolayca manipüle edilebilecek kişileri seçmeye yanaşmalarına evrildi. Duygusal zeka, akademik yetkinlik, işbilirlik, empati yeteneği, kibarlık, anlayışlı ve sevecen bir takım arkadaşı olma… Bunlar artık istenen, aranan özellikler değil maalesef. —Belki de hiç olmadı bilemiyorum! :)

• İçimde bitmek tükenmez bir temizlik yapma aşkı var bu ara. Şöyle köşe bucak, dolap içlerine, duvarlara, perdelere, camlara hatta eğilip yeri elle silmeye kadar varacak bir temizlik yapma isteğiyle dolu yüreğim. Ama bilin bakalım ne yok: uygun hava şartları! :) Haftsonu yine yağış bekleniyor Ankara’da. Olur da beklenen koşullar sağlanırsa haftaya beni nerde bulacağınızı biliyorsunuz. Erteleyelim bakalım biraz daha temizlik terapimizi.

• Aile içerisinde kardeşlerle ilgili olan travmaların ve ilişkisel bozuklukların kardeşlerin kendilerinden ziyade ebeveynlerden kaynaklandığına dair bir aydınlanma yaşıyorum bu ara. Detaya girerdim belki ama bu seferlik içimden gelmedi. Belki sonra…

• Belgrad tahmin ettiğimden yeşil bir şehir. Öte yandan Arap sermayesinin orayı da ele geçirdiğini öğrenmek küçük bir sarsmadı değil. Özellikle kaldığımız bölgede yığınla vinç görerek inşaata doyduk çok şükür! Yine de yeni ve modern yapıların tekdüzeliği ve sığlığı beni bunalttı orada. Şehir planlaması fena olmamış; park, bahçe ve yeşil alanların korunmasına azami dikkat gösterilmiş gerçi ama ne bilim Tuna aynı Tuna iken Budapeşte kadar bir estetik zevk vermedi bana orası. Budapeşte hala Avrupa’nın en güzel şehri bence. Ama Sırbistan’da da ulaşım bedava! Bilemiyorum Altan!

• Aile tanışması çok güzel geçti. Dil bariyeri falan diyolar da, böylesi daha iyi bence. Ne demiş atalar: fazla muhabbet tez ayrılık getirir. Hoş sürekli çeviri yapmak ve diller arası switchlemek biraz yorucu oldu ama olsun. Gönüller bir olsun!

• Cevapi bizdeki İzmir Köfte gibi bir şey. Ama porsiyonların büyüklüğü ve etin lezzeti beklentilerin çok üzerinde seyretti gerçekten. Genellikle pide, kaymak —tereyağı yerine ve soğanla servis ediyorlar. Ağız tadımıza oldukça uygun ve domuz eti içermeyen bir yemek. Yalan söylemekte, insanları kandırmakta, hak yemekte beis görmeyenlere duyurulur. Yiyin efendiler yiyin! Zero dinden çıkma ihtimali!

• “Bel” Slav dilinde beyaz, “grad” ise kale demekmiş. Yani Belgrad, Beyaz Kale anlamına geliyor. Mantıksal olarak da Stalingrad: Stalin Kalesi, Leningrad: Lenin Kalesi. Kapişş!

• Joseph Tito’nun mozelesini ne yazık ki ziyaret edemedik. Ama bizim de var bir Tito’muz çok şükür!

🎵 Müzik Arası

Bu hafta arka planımda sıklıkla LP çaldı. Her şey Ankara Havası bülteninin geçen haftaki yazısından LP’nin 7 yılın ardından ilk kez Ankara’da konser vereceğini öğrenmemle başladı. Hemen girip fiyatlara baktım tabii. Biletler ayakta 2.500 tl’den başlıyor. SoundCheck kısmına katılma seçenekleri falan sunan ve değeri 12.000 tl’yi bulan biletler de var bu arada. Akıllara zarar!

Neyse dedim kısmet değilmiş. Önümüzdeki konserlere bakarız. Açtım Spotify’dan LP dinliyorum. Speakerada bağlamışım. Kendimden geçiyorum şarkılarda, eşlik ediyorum deli gibi, hatta kalkıp salınıyorum odanın içinde bir o yana, bir bu yana. Ahh diyorum ne mükemmel bir konser olurdu. — Gidebilsem! Kendimi hayal ediyorum Cermodern’in konser alanında, ne giyerdim acaba diye gardolabımı yokluyorum aklımdan, ulaşım nasıl olurdu diye geçiriyorum içerimden.

Haksız mıyım ama? Bi bakın nasıl güzel, nasıl güçlü bir ses… 😍

Sonra manifest queenliğim mi devreye girdi bilemiyorum. Telefonumda Biletix’ten gelen bir mesaj belirdi ansızın: LP konser biletlerinizi görüntülemek için linke tıklayın. Baktım 2 bilet. Evet evet! QR kodlu falan. Baya bilet. Ben şok!

Fiyatların kişisel olarak bana biraz pahalı geldiğini yazdığım bir not paylaştığımı hatırlıyorum sonra Substack’te. Diyorum notu görüp takipçilerimden biri mi hediye aldı acaba? Bunu yapabilecek samimiyette olduğum bir takipçi personam var mı ki benim? :)

Evet var! Müstakbel eşim. :) —Kulağıma hala çok garip geldiğini belirtmem gerek. Ama o almış biletleri. :)

E tabi ben pre-menstrüasyon… Nasıl ağlıyorum sevinçten salya sümük. E diyorum sen gelemeyeceksin. — bilmeyenleriniz için o, Budapeşte’de yaşıyor. Olsun diyor yalnız gitme diye iki tane aldım, biriyle gidersin. Aklıma yatıyor.

Sonra oturup onunla gitsem ne mükemmel olurdu diye düşünüp, bu sefer üzüntümden bir fasıl daha ağlıyorum. Ah hormonlarım ahh…

🎬 Film Arası

Babamın ısrarlarına karşı koyamayıp, sonunda bu hafta Bursa Bülbülü’nü izledim. Hikaye aşırı enteresan ya da absürd değildi dürüst olmak gerekirse ama oyunculuklar çok iyi ve filmdeki müzikler de çok başarılıydı.

Ki babam sanırım filmi 4 kez falan izledi ve hala her gün mutfakta yemek yaparken arkada bu filmin müziklerini açıp dinliyor. :)

Etrafımda Ata Demirer fanı olan çok sayıda insan var. Ben onlardan biri değilim ama filme bir şans verdiğim için pişman da değilim.

İlgilisine, sevenine film Netflix’te yayınlanıyor. Tanıtım filminiyse aşağıda bulabilirsiniz.

🔎 Keşif Arası

Bir belgesel aşığı ve Netflix içeriklerinin daimi bir tüketicisi olarak benim 2024’te izlediğim 2015 yapımı Bayan Simone’a Ne Oldu? (What Happened, Miss Simone?) adlı biyografik belgeseli, bu hafta Daniel “birşeyler izleyelim” deyince oturup tekrar seyrettik.

Ve ben tekrar büyülendim!

Belgesel ünlü jazz sanatçısı Nina Simone’un çocukluğundan 2003’teki vefatına kadar ki yaşam öyküsünü konu alıyor. Ama belgeselin meselesi sadece bu değil. Çünkü Nina Simone sadece bir sanatçı değil aynı zamanda Martin Luther King Jr, Malcolm X gibi isimlerle birlikte Amerika’daki Sivil Haklar Mücadelesine aktif şekilde katılmış, derinden gönül vermiş bir aktivist.

Çocukluğundan itibaren renginden dolayı maruz kaldığı ırkçılığa ve ayrımcılığa, inişli çıkışlı evliliğine, kızıyla olan ilişkisine, günlüğündeki notlara ve ancak geç dönem de teşhisi konabilen bipolar bozukluğuna değin pek çok olaya değiniliyor belgeselde. Ve daha da güzeli onun muhteşem sesi ve canlı performans kayıtlarıyla müziğe de doyuyorsunuz izlerken.

Şu ana kadar aklınızda onunla ilgili bir şey canlanmadıysa;

• Feeling Good

• I Put a Spell on You

• Dont Let Me Be Misunderstood

şarkılarına bir göz atın derim, keza bir yerlerden kulağınıza çalınmış olabileceğinden eminim. Dinleyince aaa bu şarkı diyeceksiniz. :)

Yinede Mississipi Goddam şarkısının sözleri beni her zaman bir ayrı büyüler. Hatta söylenen o ki Nina bu şarkıyı Sivil Haklar Hareketi için verdiği bir konserde o kadar güçlü ve yüksek söylemiş ki ses tellerini çatlatmış ve bir daha asla eski oktavına geri ulaşamamış.

Sözlerse şöyle;

💭 Düşünme Arası

Bu hafta genel olarak üzerine düşündüğüm/düşündüğümüz konu ötanazi oldu. Cumartesi günü kahvaltı masamıza uzun uzun yatırdık mevzuyu. Bir de ne görelim, Türkiye’de ötanazi yasal değil! Aaa nasıl ölür—ay pardon nasıl olur? Ölmenin çeşit çeşit halinin olduğu ülkede ötanazi nasıl olmaz canım dedik. Yokmuş gerçekten.

Öldürülürsek okaymiş, ona iltimas sağlanıyor, hatta öldürene de sağlanıyor öyle bir durumda ama ola ki dayanılmaz ağrılarımız, tedavi edilemez bir hastalığımız var ve ölümü talep ediyoruz; yok, olmuyormuş öyle maalesef.

Ama başka ülke seçenekleri var. Örneğin Hollanda, Belçika, Lüksemburg, Kanada ve hatta Kolombiya’da gerekli şartların karşılanması durumunda doktorun doğrudan yaşamı sonlandırması yasal bir hakmış. Yine İsviçre, Almanya, Avusturya, Amerika ve Avustralya’nın bazı eyaletlerinde de yardımlı intihar seçeneği sunuluyor. İspanya, Portekiz ve Yeni Zelanda da ise her iki hak da yasal güvence altında ancak yine bazı şartlara tabii.

Neymiş bu şartlar derseniz de;

• Hastanın açık ve tekrarlanan talebi

• Dayanılmaz ve tedavi edilemez bir hastalık

• Birden fazla doktorun onayı.

Elbette bu ülkelerde ötanazi yaptırabilmeniz için yerleşim veya vatandaşlık şartı da aranıyor, ama tek bir istisnayla: İsviçre. :)

Hatta bu nedenle İsviçre’de ölüm turizmi denen bir kavram bile var çünkü İsviçre’de yabancılar için yardımlı intihar mümkün. Eğer on binlerce euronuz ve aylar sürecek bürokratik evrak işlerine dayanacak sabrınız varsa İsviçre mükemmel bir tercih!

Goddam! Şu çivisi çıkmış dünyada ne yaşamak ne de ölmek kolay diye düşünebilirsiniz. Haklısınız! :)

✨ Arşiv Odası

Son olarak bu hafta Substack’te harcadığım uzun saatlerin ve detaylı keşiflerin bana verdiği yetkiye dayanarak ilgi çekici olduğunu düşündüğüm bi kaç içerik ve profil de bırakmak istiyorum buraya. Dileyen alsın efenim!

• : En son gerçekleştirdiğimiz Substack Ankara buluşmasıyla tanış olduğumuz ve ardından birbirimizin bültenlerine abone olarak ilgi alanlarımızı ve düşüncelerimizi daha yakından inceleme fırsatı yakaladığımız, paylaşımlarının neredeyse tamamını restack etmek istediğim, dünyayı görme ve anlamdırma tarzına hayran kaldığım bir yazar. Şiddetle önerilir!

• Analog Yaşam Podcast: & ’in uzakları yakın eden tatlış mı tatlış yayını Bisiklet Hızında Yaşam. Benim Yaşar konserine doğru yola koyulmak zorunda olmam sebebiyle yalnızca ilk 10 dakikasına katılabildiğim, kalanınıysa ancak bu hafta zaman bulup izleyebildiğim, Hollandaca pek çok kelime öğrenebileceğiniz nadide güzellikte, su gibi akan, samimi bir yayın. Hatta sonunda Betül’ün sürpriz bir şiir dinletisi dahi karşılıyor sizi. Geri dönüp bir bakın derim!

• : Ece benim yine Betül sayesinde keşfettiğim, YouTube’daki Sanat Tarihi üzerine hazırladığı detaylı içeriklerini de ilgiyle takip ettiğim birisi. Ressam ve sanatçı Georgia O’Keefe üzerine hazırladığı son paylaşımının harikalığına bir bakın. Neyi kastettiğimi anlayacaksınız!

Kayıt No: 19 burada sona erdi.

Haftaya görüşmek ümidiyle…

Sevgiler, ❤️

Elif

Abone Ol

Instagram Profiline Git